ابو القاسم سلطانى

281

دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى )

مسموميت : خوردن مقادير بيش از اندازه حتى خوردن شير گاوهائى كه از آن تغذيه نموده‌اند باعث مسموميت مىشود . علائم مسموميت عبارتند از : تهوع در اثر تحريك معده و روده ، ورم كليه ، تحريك رحم ، اختلال در نظم ضربان قلب ، حركات تنفسى ، اختلالات بينائى و اغماء . منع مصرف : در تورم مخاط معده و روده مصرف : تحت نظر پزشك . Code - 2594 فرون Grewia asiatica L . درختچه‌اى است كوچك ، كم‌ارتفاع ، بوته مانند از خانواده Tiliaceae . برگ‌ها متناوب به درازاى تا 15 سانتيمتر ، بيضوى يا كليوى شكل ، دمبرگ كوتاه ، حاشيه برگ داراى 5 - 7 دندانه ارّه‌اى ، فاقد دسته كرك‌هاى توپى ، رأس مدور يا منتهى به نوك كوچك ، سطح روى برگ پوشيده از تار ولى سطح زير صاف ، گل درشت ، زردرنگ ، داراى 5 كاسبرگ ، 5 گلبرگ ، تعداد زيادى پرچم ، ميوه گوشت‌دار ، كروى ، قرمزرنگ به قطر 6 - 8 ميليمتر . محل رويش : نواحى جنوبى آسيا ، هند ، پاكستان و ايران . در ايران در چاه‌بهار ، تيس ، آب گرم گنو بندرعباس ، بلوچستان ، مكران نزديك كنارك و قصر قند . در هند نيز پرورش داده مىشود . تاريخچه : از زمان‌هاى بسيار دور در هند با نام سنسكريتى پروشا و هندى فالسا مورد استفاده قرار گرفته و بوميان از پوست تازه جهت رفع كورك و دانه‌هاى جلدى استفاده مىكنند . قسمت قابل مصرف : ميوه ، پوست شاخه‌ها ، ريشه ميوه رسيده شيرين ، مطبوع و از آن در گلودرد ، سرماخوردگى ، رماتيسم و تب و از پوست شاخه‌ها در نارسائى اعمال دستگاه گوارش و از ريشه به عنوان مدر و در موارد كمى دفع ادرار كه با درد همراه باشد و رماتيسم و از برگ‌هاى له شده براى رفع تاول و التهاب پوست استفاده مىشود . در فارماكوپه همدرد پاكستان فراورده‌اى به نام شربت فالسه آمده است كه در آن ميوه اين درختچه ، شكر ، اسيد سيتريك و بنزوات دو سود وارد شده و به عنوان مقوى معده ، كبد ، قلب ، خنك‌كننده و ضد اسهال استفاده مىشود .